About Us

My photo
Chennai, Tamilnadu, India
2010 ம் ஆண்டு முதல் திவ்ய தேசங்கள் மற்றும் அபிமான ஸ்தலங்கள் யாத்திரை நடத்திக் கொண்டு வருகிறோம். தொடர்பு கொள்ள: 9841749485. இந்த விவரங்களை, உங்களால் முடிந்தால், உங்களுக்கு தெரிந்தவர்களிடம் மற்றும் ஆன்மீக குரூப், facebook ல் பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு கேட்டு கொள்கிறோம்

Wednesday, 6 September 2023

ஸ்ரீமத் பாகவதம் - 1.2.11

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

||அத² ஶ்ரீமத்³ பா⁴க³வதம்||
||ஹரி ஓம்||

||ௐம் நமோ ப⁴க³வதே வாஸுதே³வாய||
||ஶ்ரீமத்³ பா⁴க³வதம்||
||அத² ஶ்ரீமத்³ ப்ரத²ம: ஸ்கந்த⁴:||
||அத² த்³விதீயோ அத்⁴யாய꞉||
||ஸூத ப்ரதி வசனம், பகவத் கதாயா: 
ஸ்²ரவண கீர்தனயோர் நிஸ்² ஸ்²ரேயஸ கரத்வம் 
பகவத் பக்தேர் மாஹாத்ம்ய வர்ணணம் ச:||

||ஶ்ரீமத்³ பா⁴க³வதம்|| 
||முதல் ஸ்கந்தம்||
||இரண்டாம் அத்யாயம்|| 
||ஸூத முனிவர், பக்தியைப் புகழ்தல்||

ஸ்லோகம் - 1.2.11

வத³ந்தி தத் தத்த்வ வித³ஸ் 
தத்த்வம் யஜ்ஜ்ஞா நமத்³வயம்।
ப்³ரஹ் மேதி பரமாத் மேதி 
ப⁴க³வாந் இதி ஸ²ப்³த்³யதே॥

  • யத்³ - யாதொரு
  • அத்³வயம் - இரண்டற்ற (அத்வைதமான)
  • க்ஞாநம் - ஞானமானது
  • ப்³ரஹ்ம இதி - உபநிஷத்துக்களால் பிரம்மம் என்றும்
  • பரமாத்மா இதி - பரமாத்மா என்றும்
  • ப⁴க³வாந் இதி - பகவான் என்றும்
  • ஸ²ப்³ த்³யதே - கோஷிக்கப்படுகின்றதோ
  • தத் - அந்த ஞானத்தையே
  • தத்வம் - உண்மை என்று 
  • தத்வ வித³ஸ் - உண்மையை உணர்ந்தோர்
  • வத³ந்தி – உரைக்கின்றனர்

உண்மை அறிந்த சான்றோர்கள் அறியப்படும் பொருள், அறிபவன் என்ற இரண்ரற்றதான ஞானத்தை சத்தியம் (தத்துவம்) என்று கூறுகிறார்கள். (உபநிஷத்தை உணர்ந்தவர்கள்) பிரும்மம் என்றும், (ஹிரண்யகர்ப்பனை உபாசிப்பவர்கள்) பரமாத்மா என்றும், (பக்தர்கள்) பகவான் என்றும் பெயரிட்டு அழைக்கிறார்கள்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்

ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம் - 42

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

||ஸ்ரீ வியாஸ பகவான் அருளிய|| 
||ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம்||

||ஸ்லோகம் - 12||

வஸுர் வஸுமநா: ஸத்ய: 
ஸமாத்மா ஸம்மித: ஸம:|
அமோக⁴: புண்ட³ரீகாஷோ 
வ்ருஷ கர்மா வ்ருஷா க்ருதி:||

  • 105. வஸுர் - சிறிது அநுகூல புத்தியுள்ளவரிடத்தும் அன்புடன் வசிப்பவர். பக்தர்கள் தேடும் பொக்கிஷம்.
  • 106. வஸுமநாஸ் - தன்னை அடைந்தவரைப் பெருஞ் செல்வமாக நினைப்பவர். தூய மனம் கொண்டவர்.
  • 107. ஸத்யஸ் - தன்னை அடைந்தவர்களுக்கு அநுகூலன். அவர் சத்தியம்.
  • 108. ஸமாத்மா - அடியார் எவரையும் சமமாகப் பாவிப்பவர். 
  • 109. ஸம்மிதஸ் - அடியார்க்கு அடங்கிய பொருளாய் இருப்பவர். தன்னைப் புரிந்து கொள்ளவும். தன் பக்தர்களால் கட்டுப்படுத்தவும் அனுமதித்தவர். ரிஷிகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மற்றும் உபநிடதங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட இறுதி உண்மை.
  • 110. ஸமஹ - எல்லாரிடத்தும் சமமாய் இருப்பவர். பாரபட்சமற்றவர்.
  • 111. அமோக⁴ஃ - அடியாரின் உறவு வீண் போகாமல் காப்பவர். பக்தர்களுக்கு அருள் செய்பவர்.
  • 112. புண்ட³ரீகாஷோ - விண்ணோர்க்குக் கண் போனவர். தாமரை மலரைப் போன்ற கண்களை உடையவர்.
  • 113. வ்ருஷ கர்மா - தர்மத்தின் படியே நற்செயல்களைச் செய்பவர்.  
  • 114. வ்ருஷா க்ருதிஹி - தருமமே வடிவானவர். தர்மத்தை நிலை நிறுத்த வெளிப்படுபவர்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை வார்த்தைகள் - 39

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

முப்பத்தி ஒண்பதாவது வார்த்தை

039. அனுப்பி வைய்யும் என்றேனோ வசிஷ்டரைப் போலே|

வசிஷ்டர், பிரம்ம ரிஷி என புகழ்பெற்ற சப்தரிஷிகளுள் ஒருவர். வேத காலத்தில் வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் மாமுனிவர்களுள் இவரும் ஒருவர். வேதங்களின் பல மந்திரங்களை இவர் உருவாக்கியுள்ளார். இவரது துணைவியாரின் பெயர் அருந்ததி. இராமாயணக் காவியத்தில் வசிஷ்டர், மன்னன் தசரதனின் அரசவை ராஜகுருவாக இருந்தார். ஸ்ரீ இராமனும் அவரது தம்பிமார்களும் வசிஷ்ட மகரிஷியிடமே கல்வி கற்றனர்.


ஒரு நாள், விஸ்வாமித்ரர் தசரத சக்ரவர்த்தியிடம், தன் யாகத்தை காக்கும் பொருட்டு ராமனை தன்னோடு அனுப்பும்படி கேட்க, தசரதர் மனம் கலங்குகிறார்.

தசரதருக்கு புத்திரப் பாசம் அதிகம். “இராமனை பிரிந்து எப்படி என்னால் இருக்க முடியும். தவமிருந்து பெற்ற பிள்ளை! மேலும், அவனோ இன்னும் சிறுபிள்ளை. எனது படையுடன் நானே வருகிறேன்!” என்று கூறிய தசரதனிடம், விஸ்வாமித்ரர், “என்ன வேண்டுமோ கேளுங்கள் செய்கிறேன் என்று கூறிவிட்டு, இப்படி பேச்சை மாற்றி பேசுகிறீர்களே, ரகு குலத்தில் பிறந்த உங்களுக்கு இது அழகா!?” என்று கோபம் கொண்டார்.

இந்நேரத்தில் அரசவையில் இருந்த வசிஷ்டருக்கு நடக்கப் போகும் சம்பவங்கள் ஞான திருஷ்டியால் தெரிந்தது. ஸ்ரீராமருக்கும், சீதா பிராட்டியாருக்கும் திருமணம் நடக்க வேண்டியது கட்டாயமல்லவா?

வசிஷ்டர், மன்னனிடம், “மன்னா! குடுத்த வார்த்தையை மறுத்தல் கூடாது. விஷ்வாமித்ரரின் அரவணைப்பில் இருக்கும் போது, குழந்தைகளுக்கு ஒரு ஆபத்தும் இல்லை, தாங்கள் கவலை கொள்ள வேண்டாம், குழந்தையை அனுப்பி வையுங்கள்! அவருடன் செல்வதால், நம் ராமனுக்கு தான் நல்லது. விஸ்வாமித்ர மகரிஷி, உலகில் உள்ள எல்லா அஸ்திரங்களையும் உபயோகிக்கும் ஆற்றலும் வல்லமையும் பெற்றவர். ஈசனிடம் இருந்து தாமே அவ்வாற்றலை தவமிருந்து பெற்றுள்ளார். அவை அனைத்தையும் ராமனுக்கு உபதேசிப்பார்! உமது புதல்வனுக்கு நல்லது ஒன்று நடந்தால் அதை நீ தடுப்பாயா? அத்துடன் இல்லாது, "வெள்ளம் பெருகு, நாடு நலம் பெறுவது போல, உன் புதல்வர்களால் நிறைய நல்ல செயல்கள் நடக்கப் போகின்றன. அதனை தடுத்து விடாதீர். எனவே பயம் கொள்ளாமல், இராமனை அனுப்புங்கள்!” என்று எடுத்து சொல்கிறார்.

விஸ்வாமித்ரரின் மகிமையை வசிஷ்டர் எடுத்துக் கூறிய பின், தசரதரும் மனம் மாறி, தன் புதல்வர்கள் ராம லக்ஷ்மணர்களை முனிவரோடு அனுப்பி வைத்தார்.

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை இதை ஸ்வாமி ராமானுஜரிடம் தெரிவித்து, " “வசிஷ்ட மகரிஷி போல், பரம்பொருளுக்கு எது நன்மை தரும் என்று அறிந்து, பரம்பொருளின் நலனை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு அவருக்காக உரையாடினேனா? வசிஷ்டர் சொன்னது போல "அனுப்பி வையும்" என்று சொல்லவில்லையே நான்!” ஆகையால் திருக்கோளூரில் இருக்க எனக்கு என்ன யோகியதை இருக்கு? நான் ஏன் இந்த ஊரில் இருக்க வேண்டும்? அதனால் நான் புறப்டுகிறேன்” என்றாள்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்

Thursday, 31 August 2023

லீலை கண்ணன் கதைகள் - 32

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

காளிங்கன் மீது நடனம்|

ஒரு நாள் காலை கிருஷ்ணன் தன் நண்பர்களுடன், பசுக்களை மேய்ப்பதற்காக யமுனையை நோக்கி சென்றான். வழியில் சிறுவர்கள் நீண்ட நேரம் சிரித்து விளையாடினார்கள். நடுப்பகல் வந்ததும் வெயில் மிகவும் கடுமையாக இருந்தது. ஆதலால் பசுக்களுடன் சில சிறுவர்கள் நதியை அடைந்தார்கள். அந்த நதியின் மடுவில் காளிங்கன் என்ற ஒரு கொடிய விஷப் பாம்பு வசித்து வந்தது. அந்த மடுவில் இருந்த தண்ணீர் முழுவதையும் அது விஷமாக்கி இருந்தது. மிகவும் தாகமாக இருந்ததனால் அந்தச் சிறுவர்கள் அந்த மடுவின் தண்ணீரைக் குடித்தார்கள். உடனேயே அவர்கள் எல்லோரும் நதிக்கரையில் இறந்து விழுந்தார்கள். தன் நணபர்கள் சிலர் அங்கு இல்லை என்பதைச் சிறிது நேரம் கழித்துத் தான் கிருஷ்ணன் உணர்ந்தான். 


அவனும் மற்றவர்களும் அவர்களைத் தேடிக் கொண்டு சென்றார்கள். சிறிது நேரம் கழித்து அவர்கள் மடு அருகில் வந்தார்கள். சிறுவர்கள் இறந்துக் கிடப்பதைப் பார்த்துக் கிருஷ்ணனுடன் வந்த சிறுவர்கள் அழ ஆரம்பித்தார்கள். கிருஷ்ணன் அவர்களைச் சமாதானப்படுத்தி தன்னுடைய தெய்விகப் பார்வையினால் இறந்த போன சிறுவர்களை உயிர்பெற்று எழச் செய்தான். அவர்கள் எழுந்து, ஒருரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டார்கள். பிறகு தான் நடந்த விஷ்யங்கள் அவர்களின் நினைவுக்கு வந்தன. கிருஷ்ணன் தான் தங்களைக் காப்பாற்றினான் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.


கிருஷ்ணன் அந்த மடுவை உற்று நோக்கினான் யமுனையின் நீல நிறத் தண்ணீர், அங்கு மடுவில் பாம்பின் விஷம் காரணமாகக் கறுப்பாக மாறியிருந்தது. மடுவுக்கு மேலே பறந்து செல்லும் பறவைகள் செத்து வீழ்ந்திருந்தன. மடுவைச் சுற்றி இருந்த செடி கொடிகள் எல்லாம் அந்தப் பாம்பின் விஷம் காரணமாக அழிந்து விட்டிருந்தன. கிருஷ்ணன் தன் இடையில் உடுத்தி இருந்த வேட்டியை இறுகக் கட்டிக் கொண்டு, ஒரு கதம்ப மரத்தின் மீதேறி அந்தப் பாம்புக்குச் சவால் விடுவது போல, தன் தோள்களைத் தட்டிக் கொண்டு, அந்த விஷ மடுவில் குதித்தான். கிருஷ்ணன் தன் பலமான கைகளால் தண்ணீரை அடித்து நீந்திய சப்தம் எங்கும் கேட்டது. அது மடுவில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அந்தக் காளிங்கனை எழுப்பியது. தன் இருப்பிடத்திற்கு யாரோ படையெடுக்கிறார்கள் என்று அது தெரிந்து கொண்டு நிமிர்ந்து பார்த்தது. அங்கே தாமரைப் பாதங்களும், சிரித்த முகமும் மஞ்சள் ஆடையும் கொண்ட ஒரு சிறுவன் பயமின்றித் தண்ணீரில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த காட்சி அதற்கு தென்பட்டது.


நதிக் கரையிலிருந்து கிருஷ்ணனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சிறுவர்கள், பாம்பின் பெரிய படத்தைக் கண்டு நடுங்கினார்கள். அதைப் பற்றி யசோதையிடம் தெரிவிப்பதற்காகச் சிலர் வீட்டுக்கு ஒடினார்கள். செய்தி கேட்ட கோபர்கள் எல்லோரும் பயந்து நடுங்கினார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் அங்கே ஒடி வந்தார்கள். மடுவில் பாம்பு கிருஷ்ணனைச் சுற்றி வளைத்துக் கொண்டிருப்பதையும், அவன் அசைவற்று இருப்பதையும் பார்த்தார்கள். பூனை எலியோடு விளையாடுவது போல கிருஷ்ணன் அந்தப் பாம்பு தன்னைச் சுற்றி வளைப்பதற்குப் பேசாமல் விட்டிருந்தான். 


காளிங்கன் இப்பொழுது கிருஷ்ணனை அமுக்கிக் கொல்லப் பார்த்தது. உடனே அவன் உடலைப் பெரிதாக்கிக் கொள்ளவே, அதனால் கிருஷ்ணனை அமுக்க முடியவில்லை. காளிங்கனுக்குக் கோபம் அதிகரித்தது. காளிங்கன் படம் எடுத்துப் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டு, தன் மூக்குத் துவாரங்களினால் விஷத்தைக் கக்கிற்று. தன் விஷப் பற்களினால் அவனைக் கடிக்கப் பார்த்தது.


ஆனால் கிருஷ்ணன் காளிங்கனிடமிருந்து தப்பித்துக் கொண்டு, தண்ணீரில் நகர ஆரம்பித்தான். கிருஷ்ணன் அந்த மடுவில் எல்லா இடங்களிலும் காணப்பட்டான். படம் எடுத்துக் கொண்டு, காளிங்கன் கிருஷ்ணனைத் துரத்தியது. பாம்பின் மீது கருடன் பாய்வது போல, கிருஷ்ணர் அதன்மீது பாய்ந்தார். காளிங்கன் தன் விஷப் பற்களால் கிருஷ்ணரைக் கடிக்க முயன்றான். ஆனால் கிருஷ்ணர், அதன் தலைகளை அழுத்திப் பிடித்து அவற்றின் மேல் ஏறினார். பாம்பின் தலையில் இருந்த ரத்தினங்களின் ஒளியினால் பிரபுவின் பாதங்கள் சிவந்து காணப்பட்டன. பின்பு, கலைஞர்களுக்கு எல்லாம் ஆதி கலைஞரான ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், விஷப் பாம்பான காளிங்கனின் மீது நடனமாடினார். இதைக் கண்ட வாணவர்கள், பூச்சொரிந்து, மத்தளங்கள் முழக்கி, குழல்களை இசைத்து, துதிகளையும் பாடல்களையும் பாடினார்கள். இவ்வாறாக வானுலக வாசிகளான கந்தவர்கள், சித்தர்கள் மற்றும் தேவர்கள் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் செய்தார்கள்.


கிருஷ்ணர் தன் தலைகளில் நடனமாடிய போது, காளிங்கன் அவரைத் தன் மற்ற தலைகளால் கீழே தள்ள முயற்சித்தான். காளிங்கனுக்கு நூறு தலைகள் இருந்தன. ஆனால் கிருஷ்ணர் அவற்றை எல்லாம் கட்டுப்படுத்தி, தன் காலால் அதன் தலைகளில் அடித்த போது, காளிங்கனால் அந்த அடிகளைத் தாங்கி கொள்ள முடியவில்லை. அது உயிருக்குப் போராடும் நிலை ஏற்பட்டு, தன்னில் இருந்த விஷத்தைக் கக்கிய போது அதன் பாவங்கள் குறையத் தொடங்கின. பின்பு அது, விஷத்துக்குப் பதிலாக இரத்தத்தை கக்கத் தொடங்கியது.


அப்போது, காளிங்கனின் மனைவிகளான நாக பத்தினிகள், கிருஷ்ணர் தம் கணவனை உதைத்து அடக்குவதைக் கண்டனர். அவர்கள் கிருஷ்ணரைச் சரண் அடைந்து, தம் கணவனான காளிங்கனை தண்டனையில் இருந்து விடுவிக்குமாறு பிரார்த்தித்தனர். கிருஷ்ணர் அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்று, காளிங்கனை நோக்கி, உடனே அந்த இடத்தை விட்டு தாமதிக்காமல்; மனைவி பிள்ளைகளுடன் சமுத்திரத்திற்குப் போய் விடுமாறும், யமுனையின் நீரை அசுத்தப் படுத்த வேண்டாமெனவும், பசுக்களும் சிறுவர்களும் அந்நீரைப் பருகுவதில் தடை ஏற்படக் கூடாதெனவும் கட்டளை இட்டார். காளிங்கனும் அவனது மனைவி பிள்ளைகளும் அந்த இடத்தை விட்டு வேறு இடத்துக்குச் சென்றனர். அப்போது பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் நானும் என் நண்பர்களும் நீராடிய காளிங்க ஏரியில் ஒருவர் நீராடினாலும், ஒரு நாள் உபவாசமிருந்து அந்நீரால் மூதாதையருக்கு சிரார்த்தம் கொடுத்தாலும் அவரின் பாவங்கள் எல்லாம் நீங்கும் என்று கூறினார்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்