||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||
காளிங்கன் மீது நடனம்|
ஒரு நாள் காலை கிருஷ்ணன் தன் நண்பர்களுடன், பசுக்களை மேய்ப்பதற்காக யமுனையை நோக்கி சென்றான். வழியில் சிறுவர்கள் நீண்ட நேரம் சிரித்து விளையாடினார்கள். நடுப்பகல் வந்ததும் வெயில் மிகவும் கடுமையாக இருந்தது. ஆதலால் பசுக்களுடன் சில சிறுவர்கள் நதியை அடைந்தார்கள். அந்த நதியின் மடுவில் காளிங்கன் என்ற ஒரு கொடிய விஷப் பாம்பு வசித்து வந்தது. அந்த மடுவில் இருந்த தண்ணீர் முழுவதையும் அது விஷமாக்கி இருந்தது. மிகவும் தாகமாக இருந்ததனால் அந்தச் சிறுவர்கள் அந்த மடுவின் தண்ணீரைக் குடித்தார்கள். உடனேயே அவர்கள் எல்லோரும் நதிக்கரையில் இறந்து விழுந்தார்கள். தன் நணபர்கள் சிலர் அங்கு இல்லை என்பதைச் சிறிது நேரம் கழித்துத் தான் கிருஷ்ணன் உணர்ந்தான்.
கிருஷ்ணர் தன் தலைகளில் நடனமாடிய போது, காளிங்கன் அவரைத் தன் மற்ற தலைகளால் கீழே தள்ள முயற்சித்தான். காளிங்கனுக்கு நூறு தலைகள் இருந்தன. ஆனால் கிருஷ்ணர் அவற்றை எல்லாம் கட்டுப்படுத்தி, தன் காலால் அதன் தலைகளில் அடித்த போது, காளிங்கனால் அந்த அடிகளைத் தாங்கி கொள்ள முடியவில்லை. அது உயிருக்குப் போராடும் நிலை ஏற்பட்டு, தன்னில் இருந்த விஷத்தைக் கக்கிய போது அதன் பாவங்கள் குறையத் தொடங்கின. பின்பு அது, விஷத்துக்குப் பதிலாக இரத்தத்தை கக்கத் தொடங்கியது.
||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத் ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||
தொடரும்