திவ்ய ப்ரபந்தம் - 71 - பெரியாழ்வார் திருமொழி - 1.5.8

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:|| 

திவ்ய ப்ரபந்தம் - 71 - ஏழ் உலகுக்கும் நாயகனே!

பெரியாழ்வார் திருமொழி 

முதலாம் பத்து - ஐந்தாம் திருமொழி - எட்டாம் பாசுரம்

உன்னையும் ஒக்கலையில் கொண்டு தமில் மருவி* 

உன்னொடு தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும்* 

கன்னியரும் மகிழ கண்டவர் கண் குளிர* 

கற்றவர் தெற்றி வர பெற்ற எனக்கருளி* 

மன்னு குறுங்குடியாய்! வெள்ளறையாய்!* 

மதில் சூழ் சோலை மலைக்கரசே! கண்ணபுரத்தமுதே!* 

என் அவலம் களைவாய்! ஆடுக செங்கீரை* 

ஏழுலகும் உடையாய்! ஆடுக ஆடுகவே| (2)

🎵பெரியாழ்வார் திருமொழி - 1.5.8🙏

• உன்னையும் - மகோ உதாரனான உன்னை

• ஒக்கலையில் - இடுப்பிலே

• கொண்டு - எடுத்துக் கொண்டு

• தம் இல் மருவி - தங்கள் வீடுகளில் கொண்டு போய்

• உன்னொடு தங்கள் - உன்னோடு தங்களுடைய

• கருத்து - நினைவுக்குத் தக்கபடி (அறிந்தபடி) களித்து

• ஆயின செய்து வரும் - பின் மறுடியும் கொண்டு வரும்

• கன்னியரும் - இளம் பெண்களும்

• மகிழ - இச் செங்கீரையைக் கண்டு ஸந்தோஷிக்கும் படியாகவும்

• கண்டவர் கண் - மற்றும் பார்த்தவர்களுடைய கண்கள்

• குளிர - குளிரும் படியாகவும்

• கற்றவர் - கவி சொல்லக் கற்றவர்கள்

• தெற்றிவர - பிள்ளைக் கவிகள் தொடுத்து வரும் படியாகவும்

• பெற்ற - உன்னை மகனாகப் பெற்ற

• எனக்கு அருளி - எனக்கு அன்பு கூர்ந்து

• மன்னு - பிரளய காலத்திலும் அழியாத

• குறுங்குடியாய்! - திருக்குறுங்குடியில் இருப்பவனே!

• வெள்ளறையாய்! - திருவெள்ளறையில் இருப்பவனே!

• மதிள் சூழ் - மதிள்களால் சூழப்பட்ட

• சோலை மலைக்கு - திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்கு

• அரசே! - அதிபதி ஆனவனே!

• கண்ணபுரத்து - திருக்கண்ணபுரத்திலே நிற்கிற

• அமுதே! - அம்ருதம் போன்றவனே!

• என் அவலம் - என் துன்பத்தை

• களைவாய்! - நீக்குபவனே!

• ஆடுக செங்கீரை - செங்கீரை ஆடி அருள வேணும்

• ஏழ் உலகும் - ஸப்த லோகங்களுக்கும்

• உடையாய் - ஸ்வாமியானவனே!

• ஆடுக ஆடுகவே - ஆடிக் காட்டுவாயாக 

அழியாதிருக்கும் திருக்குறுங்குடியில் எழுந்தருளியும், திருவெள்ளறையில் வர்த்தித்தும், மதிளால் சூழப்பட்ட திருமாலிருஞ்சோலைக்கு அதிபதியாகவும், திருக்கண்ண புரத்தில் அமுதாக நின்றும் இருப்பவனே, என் துன்பத்தை போக்குகிறவனே, உன்னை இளம்பெண்கள் தங்கள் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு வீடு வீடாகச் சென்று கொஞ்சுவதால், அவர்களுக்குப் பிடித்தாற் போலும், சாமான்யர்கள் கண்குளிரவும், கவிகளைப் பாட வைக்கும் படியும், எனக்கு கிருபை பண்ணி என் பிள்ளையாகிய நீ செங்கீரை ஆடவேண்டும். ஏழு உலகங்களுக்கும் நாயகனே, நீ ஆட வேண்டும்!

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்

108 திவ்ய தேசங்கள் - 019 - திருநாகை 2

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

||019. திருநாகை||

||நாகப்பட்டினம்||

||பத்தொண்பதாவது திவ்ய க்ஷேத்ரம்||

மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த

தமிழ் வேதமாகிய நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தில்

இந்த திவ்ய தேசத்திற்கான பாசுரங்களின் விவரங்கள்

1 ஆழ்வார் - 10 பாசுரங்கள்

001. திருமங்கையாழ்வார் - 10 பாசுரங்கள் 

1. பெரிய திருமொழி (இரண்டாம் ஆயிரம்) 

• திவ்ய ப்ரபந்தம் - 1758 - 1767 - ஒண்பதாம் பத்து - இரண்டாம் திருமொழி

--------------------

திவ்ய கவி பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார்

இந்த திவ்ய தேசத்திற்காக இயற்றிய அந்தாதி

தனியன்

மண்ணில் அரங்கம் முதல் வைகுந்த நாடளவும்*

எண்ணு திருப்பதி நூற்று எட்டினையும் நண்ணியே*

கற்பார் துதிப்பார் கருதுவார் கேட்டிருப்பார்*

பொற் பாதம் என் தலை மேல் பூ|

அந்தாதி

சேர்ந்து உனக்குக் குற்றேவல் செய்திலன் என் சிந்தையில் நீ*

ஆர்ந்ததற்கு ஓர் கைம்மாறு அறிகிலேன் பூந்துவரை*

மன்னா கை ஆழி வலவா வலம் புரியாய்*

தென் நாகாய் அருளிச் செய்|

• பூ துவரை மன்னா - அழகிய துவாரகாபுரிக்கு அரசனே!

• கை ஆழி வலவா வலம் கை ஆழியாய் - வலத்திருக்கையில் சுதர்சநம் என்னும் சக்கரத்தை உடையவனே!

• வலம் புரியாய் - இடத்திருக்கையில் பாஞ்ச ஜந்யம் என்னும் வலம்புரிச் சங்கத்தை உடையவனே!

• தென் நாகையாய் - அழகிய திருநாகை என்னும் தலத்தில் எழுந்தருளி இருப்பவனே!

• சேர்ந்து உனக்கு குறு ஏவல் செய்திலன் - அடியேன் இது வரையில் உன்னைச் சரணமாக அடைந்து உனக்குச்

• சிறிய கைங்கரியத்தையும் செய்தேன் இல்லை. அவ்வாறு இருக்கவும்

• என் சிந்தையில் - அடியேனது மனத்தில்

• நீ ஆர்ந்ததற்கு - காரணமின்றி எழுந்த பெருங்கருணையோடு நீ நன்றாக எழுந்தருளி இருப்பதற்கு

• ஓர் கைம்மாறு அறிகிலேன் - ஒரு பிரதி உபகாரத்தையும் அறியேன்

• அருளிச்செய் - ஏதேனும் இருப்பின் அதனை இன்னதென்று நீ அடியேனுக்குக் கூறி அருள்வாயாக

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும் 

லீலை கண்ணன் கதைகள் - 81

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

கிருஷ்ணர் இந்திரப்பிரஸ்தம் வருதல்|

பாண்டவர்கள் தலைநகரான இந்திரப்பிரஸ்தம் செல்லக் கிருஷ்ணர் ஏற்பாடுகள் செய்தார், தாருகனைத் தமது இரதத்தைத் தயார் செய்யும்படிச் சொன்னார். ஒரு பெரிய கூட்டம் அவரோடு சென்றது. நீண்ட பிரயாணத்திற்க்குப் பிறகு, கிருஷ்ணர் இந்திரப்பிரஸ்தத்தின் எல்லையை அடைந்தார். கிருஷ்ணர் வந்துவிட்டார் என்ற செய்தி யுதிஷ்டிரரை எட்டியது.

உடனே அவர் தம் சகோதரர்களுடனும் ஆசாரியர்களுடனும், வேதப் பிராமணர்கள் உரக்க வேதம் ஓதினார்கள். கிருஷ்ணர் இரதத்திலிருந்து கீழே இறங்கினர். கண்களில் கண்ணீர் மல்க, யுதிஷ்டிரர் அவரைத் திரும்பத் திரும்ப அணைத்துக் கொண்டார். 

யுதிஷ்டிரரைக் கண்டு கிருஷ்ணரும் பெருமகிழ்ச்சியுற்றார். என்ன துன்பங்கள் வந்தாலும் தர்மத்தைக் கைவிடாத தம் அத்தை பிள்ளைகளிடம் அவருக்குத் தனி அன்பு இருந்தது. யுதிஷ்டிரரும் பீமனும் கிருஷ்ணருக்கு மூத்தவர்கள். ஆகவே, விதிப்படி, கிருஷ்ணர் இவர்கள் பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கினார். தம் ஒத்த வயதினனான அர்ஜுனனை அவர் தழுவிக் கொண்டார். இளையவர்களான நகுலனும் சகாதேவனும் கிருஷ்ணனுடைய பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கினர். கிருஷ்ணர் அவர்கைத் தூக்கி நிறுத்தி அன்பு மொழிகளைப் பேசினார்.

ஊரே விழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது. தெருக்கள் அலங்கரிக்கப் பட்டு, வழியெல்லாம் பன்னீர் தெளிக்கப்பட்டிருந்தது. எல்லா இடங்களிலும் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக நின்று கொண்டு கிருஷ்ணரைக் கோலாகலமாக வரவேற்றார்கள்; வணங்கினார்கள். கிருஷ்ணர் முதலில் குந்தியின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்று அவளை நமஸ்கரித்தார். தாயன்புடன் குந்தி இருப்பிடத்திற்குச் சென்று அவரை அணைத்துக் கொண்டாள். கண்களில் கண்ணீர் வழிய, அவரை ஆசிர்வதித்தாள். யாரை யார் ஆசிர்வதிப்பது? வயதானவர்கள் இளையவர்களை ஆசிர்வதிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு நியதியை ஒட்டித்தான் குந்தி கிருஷ்ணரை ஆசிர்வதித்தாள். 

கிருஷ்ணர் பிறகு திரௌபதியைப் பார்த்தார். அவள் இவரை வணங்கியதோடு, இவருடன் வந்திருந்த இவருடைய பத்தினிகளையும், குந்தியின் உத்தரவின் பேரில் தக்க முறையில் பூஜித்தாள். பிறகு கிருஷ்ணரும் அவருடைய பரிவாரங்களும் அரண்மனையில் அவர்கள் தங்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த இடத்திற்குச் சென்றார். அங்கே பல நாட்கள் கிருஷ்ணர் பாண்டவர்களுடன் இன்பமான நாட்களைக் கழித்தார்.

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும் 

ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் - 34

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:|| 

விராட் புருஷன்

ஸ்கந்தம் 02

“ஹே பரீக்ஷித், மனத்தில் திடம் கொண்டு, அனைத்தையும் துறந்து வெளிக் கிளம்பி, ப்ரும்மச்சர்ய விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். புண்ய நதிகளில் நீராடி, தனியிடம் சென்று ப்ராணாயாமத்தினால் மூச்சை அடக்கி, ப்ரணவ ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

ஐம்புலன்களையும் அடக்கி, மனத்தை பகவானின் மேனி அழகில் செலுத்த வேண்டும். பகவானையே இடையறாது தியானிக்க வேண்டும். பகவானின் ஒவ்வொரு அங்கமாகத் தியானித்து வேறு விஷயங்களில் மனம் திரும்பாதவாறு பகவானிடம் மனத்தை ஒருமைப் படுத்த வேண்டும். மனம் ஓய்வடையும் இடமே பகவானின் இருப்பிடம். இவ்வாறு தியானம் செய்யும் போது ரஜோ குணத்தாலும், தமோ குணத்தாலும் ஏற்படும் மன மயக்கங்களை தைரியமாக யோக தாரணை அதாவது மீண்டும் மீண்டும் பகவானின் ஸ்வரூபத்தில் மனத்தை செலுத்தி ஜெயிக்க வேண்டும்.”

பரிக்ஷித் கேட்டான், “எவ்வாறு தியானம் செய்தால் மன மாசுகள் அழியும்?”

“புலன்களை அடக்கி, பகவானின் உருவத்தில் மனத்தை நிறுத்த வேண்டும். முக்காலங்களில் நிகழும் அனைத்துமே பகவானின் திருவுருவத்தில் அடங்கும்” என்று சொல்லி வைராஜன் என்னும் விராட் ஸ்வரூபத்தை வர்ணிக்கிறார் ஸ்ரீ சுகர்.

ப்ரபஞ்சத்தைத் தோற்றுவித்த விராட் புருஷரான பகவானுக்கு பாதாள லோகமே உள்ளங் கால்கள். ரஸா தலம் பாதங்கள், மஹா தலம் கணுக் கால்கள், தலாதலம் முன்னங் கால்கள், சுதலம் முழங்கால்கள், அதலமும், விதலமும் இரண்டு தொடைகள், பூதலம் இடுப்பு, ஆகாயமே தொப்புள், நக்ஷத்ர லோகமே திருமார்பு, மஹர் லோகமே கழுத்து, ஜனோ லோகமே திருமுகம், தபோ லோகமே நெற்றி, இவரது ஆயிரக் கணக்கான தலைகளே ஸத்ய லோகம், இந்த்ராதி தேவர்களே கைகள், திசைகளே காதுகள், ஒலியே கேட்கும் திறன், அஸ்வினி தேவர்களே சுவாச த்வாரங்கள், மணமே முகரும் சக்தி, ஒளிரும் அக்னி வாய், அந்தரிக்ஷ உலகமே கண்கள், சூரியன் பார்க்கும் திறன், இரவு பகல் இரண்டும் கண் இமைகள், ப்ரும்ம லோகம் புருவங்கள், நீர் இரு கன்னங்கள், சுவை உணர்வே நாக்கு, வேதங்களே ப்ரும் மரந்திரம் (உச்சந் தலை), யம தர்ம ராஜனே தெற்றிப் பற்கள், மற்ற பற்றுக்களே பற்கள், மாயையே புன்னகை, கடைக்கண் பார்வையே ஸ்ருஷ்டி, நதிகளே நாடிகள், மரங்கள் ரோமங்கள், வாயு மூச்சுக் காற்று, நடையே கால கதி, ஸத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களே லீலைகள், மேகங்களே கேசங்கள், ஸந்தியா காலமே ஆடை, மூல ப்ரக்ருதியே ஹ்ருதயம், சந்திரனே மனம், அனைத்துமாக விளங்கும் பகவானுக்கு மஹத் தத்வமே அறிவுத் திறன்.

இவ்வாறு ஏராளமான விவரங்களை விளக்கமாகச் சொல்லி, இவரை தியானித்து தாரணை செய்தல் வேண்டும். இவரே அனைத்தும். இவரைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. எனவே, எதைக் கண்டாலும் அதை பகவானின் அங்கம் என்றே பார்ப்பது சுலபமான ஸ்தூல உருவ தியானம். இவ்வாறு ப்ரும்ம தேவர் பகவானை தியானம் செய்து பகவானை மகிழ்வித்து, படைக்கும் திறனான அறிவைப் பெற்று முன்பு இருந்தது போலவே, ஒவ்வொரு ப்ரளயத்திற்குப் பின்னும் உலகைப் படைக்கிறார்.” என்றார் ஸ்ரீ சுகர்.

பார்க்கும் பொருள்களில் எல்லாம் பகவானை நினைவு படுத்திக் கொள்வதற்கு வைராஜ புருஷனின் தியானம் மிகவும் உதவி செய்யும்.

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்