ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை - 2.16

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

||அத² ஸ்ரீமத்³ ப⁴க³வத்³ கீ³தா||

||ஹரி ஓம்||

||ஓம் ஸ்ரீ பரமாத்மநே நம꞉||

||ஸ்ரீமத்³ ப⁴க³வத்³ கீ³தா||

||அத² த்³விதீயோ அத்⁴யாய:||

||ஸாங்க்²ய யோக³꞉||

||ஸ்ரீமத்³ ப⁴க³வத்³ கீ³தை|| 

||இரண்டாம் அத்யாயம்||

||ஸாங்க்ய யோகம்||

||உண்மையறிவை துணை கொள்||

ஸ்லோகம் - 2.16 

நாஸதோ வித்³யதே பா⁴வோ 

நாபா⁴வோ வித்³யதே ஸத:|

உப⁴யோ ரபி த்³ருஷ்டோ அந்தஸ்

த்வந யோஸ் தத் த்வத³ர் ஸி²பி⁴:||

🎵ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை - 2.16🙏

• ந - என்றுமில்லை 

• அஸத: - இல்லாத 

• வித்³யதே - உள்ளது 

• பா⁴வ - நீடிக்கின்ற 

• ந - என்றுமில்லை 

• அபா⁴வ - மாறுகின்ற குணம்

• வித்³யதே - இருக்கின்றது 

• ஸதஹ - நித்யமானதன் 

• உப⁴யோ - இவ்விரண்டில் 

• அபி - மிகவும் 

• த்³ருஷ்டா - கண்டுள்ளவர் 

• அந்தஸ் - முடிவு 

• து - ஆனால் 

• அநயோஸ் - அவற்றில் 

• தத்த்வ - உண்மையை 

• த³ர் ஸி²பி⁴ஹி - கண்டவர்களால்

இல்லாதது உண்மையாகாது, உள்ளது பொய்யாகாது, இவ்விரண்டில், இயற்கை தன்மையை கண்டுள்ளவர்கள் இவ்வேற்றுமைகளை அறிய மாட்டார்கள்.

இவ்வாறு அர்ஜுநனுக்கு நீ அழியக்கூடிய இந்த உடல் அல்ல அழிவற்ற ஆத்மா என்று கூறி மேலும் விளக்குகிறான் பகவான்.

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும் 

ஸ்ரீமத் பாகவதம் - 1.3.14

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:|| 

||அத² ஶ்ரீமத்³ பா⁴க³வதம்||

||ஹரி ஓம்||

||ௐம் நமோ ப⁴க³வதே வாஸுதே³வாய||

||ஶ்ரீமத்³ பா⁴க³வதம்||

||அத² ப்ரத²ம: ஸ்கந்த⁴:||

||அத² த்ருதீயோ அத்⁴யாய꞉||

||பகவதஸ்² சதுர் விம்ஸ²த் யவதாராணாம் 

ஸம்க்ஷேபதோ வர்ணம்||

||ஶ்ரீமத்³ பா⁴க³வதம்||

||முதல் ஸ்கந்தம்||

||மூன்றாம் அத்யாயம்||

||ஸ்ரீ பகவானது திரு அவதாரங்களைக் கூறுதல்||

ஸ்லோகம் - 1.3.14

ருஷிபி⁴ர் யாசிதோ பே⁴ஜே 

நவமம் பார்தி²வம் வபு:|

து³க்³தே⁴மா மோஷதீ⁴ர் விப்ராஸ்

தேநாயம் ஸ உ ஸ²த்தம:||

🎵ஸ்ரீமத் பாகவதம் - 1.3.14🙏

• ருஷிபி⁴ர் - மஹரிஷிகளால்

• யாசிதோ - வேண்டப்பட்டவராய்

• நவமம் -  ஒண்பதாவதாக

• பார்தி²வம் வபுஹு பே⁴ஜே - ப்ருது ரூபத்தை அடைந்தார் (அரச சரீரத்தை அடைந்தார்)

• இமாம் - இந்த பூமியை (பூமியிடத்திலிருந்து)

• ஓஷதீ⁴ர் - எல்லா வஸ்துக்களையும்

• து³க்³த⁴ - கறந்தார் 

• தேந - அதனால்

• விப்ராஸ் - ஹே! ப்ராம்மணோத்தமர்களே!

• அயம் ஸ - அப்படிப்பட்ட இந்த அவதாரம்

•  உஸ²த்தமஹ - ரொம்பவும் விரும்பத்தக்கது

முனிவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, ஒன்பதாவதாக 'பிருது' என்ற திருப்பெயருடன் அரசனாக அவதாரம் செய்து, இந்த பூமியிலிருந்து எல்லா வஸ்த்துக்களையும் கறந்து எடுத்தார். ஆகவே, அந்தணர்களே! இந்த அவதாரம் எல்லோராலும் விரும்பத்தக்கதாக ஆகிறது.

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும் 

ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணம் - 1.1.14

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:||

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||

||அத² ஶ்ரீமத்³ வால்மீகி ராமாயணே||

||ஹரி ஓம்||

||ௐம் நமோ ப⁴க³வதே வாஸுதே³வாய||

||ஶ்ரீமத்³ வால்மீகி ராமாயணே||

||பால³ காண்ட³||

||அத² ப்ரத²ம: ஸர்க³:||

||கதா ஸம்க்ஷேப: நாரதா⁴ய ப்ரஸ்²ந:||

||ஶ்ரீமத்³ வால்மீகி ராமாயணம்||

||பால காண்டம் - இளமை மாட்சிமை||

||முதல் ஸர்க்கம்|| 

||கதையின் சுருக்கம்: நாரத³ வாக்யம்||

உலகின் உன்னத மனிதனைக் குறித்து 

நாரதரிடம் கேட்ட வால்மீகி 

மணிச்சுருக்கமாக நாரதர் சொன்ன ராமாயணம்

ஸ்லோகம் - 1.1.14

ரக்ஷிதா ஸ்வஸ்ய த⁴ர்மஸ்ய

ஸ்வஜ நஸ்ய ச ரக்ஷிதா|

வேத³ வேதா³ங்க³ தத்த் வஜ்ஞோ

த⁴நுர் வேதே³ ச நிஷ்டி²த:||

🎵ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணம் - 1.1.14🙏

• ஸ்வஸ்ய - தம்முடைய

• த⁴ர்மஸ்ய - தர்மத்திற்கு

• ரக்ஷிதா -  ரக்ஷகர்  

• ஸ்வஜ நஸ்ய ச -  தமது ஜனத்திற்கும்

• ரக்ஷிதா -  ரக்ஷகர்

• வேத³ வேதா³ங்க³ - வேத வேதாந்தங்களின் 

• தத்த் வஜ்ஞோ -  தத்துவங்களை அறிந்தவர்

• த⁴நுர் வேதே³ -  தநுர் வேதத்தில்

• ச -  முழுவதும்

• நிஷ்டி²தஹ -  தேர்ச்சி அடைந்தவர்

அவர் தன்னறம் பாதுகாப்பவராகவும், மன்னர்களின் கடமைகளை வழுவறச் செய்பவராகவும், தன் மக்களின் வெற்றி வீரனாகவும், வேத வேதாங்கங்களில் அறிஞராகவும், தநுர் வேதத்தில் திறன் மிக்கவராகவும் இருக்கிறார்.

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்

திவ்ய ப்ரபந்தம் - 61 - பெரியாழ்வார் திருமொழி - 1.4.8

||ஸ்ரீ:||

||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 

||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:|| 

திவ்ய ப்ரபந்தம் – 61 - கண்ணன் நெடுமால்

பெரியாழ்வார் திருமொழி

முதலாம் பத்து - நான்காம் திருமொழி - எட்டாம் பாசுரம்

சிறியனென்று என்னிளஞ் சிங்கத்தை* இகழேல் கண்டாய்*

சிறுமையின் வார்த்தையை* மாவலியிடைச் சென்று கேள்*

சிறுமைப் பிழை கொள்ளில்* நீயும் உன் தேவைக்கு உரியை காண்*

நிறைமதீ! நெடுமால்* விரைந்துன்னைக் கூவுகின்றான்|

🎵பெரியாழ்வார் திருமொழி - 1.4.8🙏

• சிறியன் என்று - சிறு குழந்தை தானே என்ன செய்து விட முடியும் என்று 

• என் இள சிங்கத்தை - என் சிங்கக்குட்டியை, கண்ணபிரானை

• இகழேல் - அவமதியாதே, சிறுபிள்ளை என்று எண்ணி ஏளனம் செய்யாதே

• சிறுமையில் - இவனுடைய பால பிராயத்தில் நடந்த

• வார்த்தையை - செய்கையை

• மாவலி இடை சென்று கேள் - மஹாபலியிடம் போய்க் கேட்டுக் கொள் 

• சிறுமை பிழை கொள்ளில் - இவ்வளவு அழைத்தும் வராமல் அபசாரம் புரியும் அத்தப்பை நீ உணர்ந்தால், 

• நீயும்; உன் தேவைக்கு - நீயும்  பகவானுக்கு அடிமை செய்ய

• உரியை காண் - யோக்யதை பெறுவாய் 

• நிறை மதி - பூர்ண சந்திரனே!

• நெடு மால் - சர்வேஸ்வரனான இவன்

• விரைந்து உன்னை கூவுகின்றான் - உன்னை அழைக்கின்றான்! மகிழ்ந்து ஓடி வா 

பூர்ண சந்திரனே! என் சிங்கக்குட்டி கண்ணனை சிறியவன் என்று மற்ற பிள்ளைகளைப் போல் நினைத்து அவமதிக்காதே. இவனைச் சிறுவனாக முதலில் எண்ணி, பிறகு தான் செய்த அபசாரத்திற்க்காக வருந்திய மஹாபலியிடம் போய்க் கேள் இவன் செய்கையை. இவ்வளவு அழைத்தும் வராமல் அபசாரம் புரியும் நீயும் அத்தப்பை உணர்ந்தால், பகவானுக்கு அடிமை செய்ய யோக்யதை பெறுவாய். பூர்ண சந்திரனே! சர்வேஸ்வரன் உன்னை அழைக்கின்றான்! மகிழ்ந்து ஓடி வா.

||ஹரி ஓம்||

||ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||

||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்