About Us

My photo
Chennai, Tamilnadu, India
2010 ம் ஆண்டு முதல் திவ்ய தேசங்கள் மற்றும் அபிமான ஸ்தலங்கள் யாத்திரை நடத்திக் கொண்டு வருகிறோம். தொடர்பு கொள்ள: 9841749485. இந்த விவரங்களை, உங்களால் முடிந்தால், உங்களுக்கு தெரிந்தவர்களிடம் மற்றும் ஆன்மீக குரூப், facebook ல் பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு கேட்டு கொள்கிறோம்

Monday, 13 November 2023

108 திவ்ய தேசங்கள் - 015 - திருச்சேறை 2

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 
 ||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||  

||015. திருச்சேறை|| 
||பஞ்ச ஸார க்ஷேத்ரம் - கும்பகோணம்||
||பதினைந்தாவது திவ்ய க்ஷேத்ரம்||

மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த
தமிழ் வேதமாகிய நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தில்
இந்த திவ்ய தேசத்திற்கான பாசுரங்களின் விவரங்கள்
1 ஆழ்வார் - 13 பாசுரங்கள்

001. திருமங்கையாழ்வார் - 13 பாசுரங்கள் 
1. பெரிய திருமொழி (இரண்டாம் ஆயிரம்) - 11 பாசுரங்கள்

  • திவ்ய ப்ரபந்தம் - 1578 - 1587 - ஏழாம் பத்து - நான்காம் திருமொழி - 10 பாசுரங்கள்
  • திவ்ய ப்ரபந்தம் - 1853 - பத்தாம் பத்து - முதலாம் திருமொழி - 1 பாசுரம்

2. சிறிய திருமடல் (மூன்றாம் ஆயிரம்) - 1 பாசுரம்

  • திவ்ய ப்ரபந்தம் - 2707 - நான்காம் திருமொழி - ஐந்தாம் பாசுரம் (35)

3. பெரிய திருமடல் (மூன்றாம் ஆயிரம்) - 1 பாசுரம்

  • திவ்ய ப்ரபந்தம் - 2772 - ஆறாம் திருமொழி - பத்தாம் பாசுரம் (60)

--------------------
திவ்ய கவி பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார்
இந்த திவ்ய தேசத்திற்காக இயற்றிய அந்தாதி 

தனியன்
மண்ணில் அரங்கம் முதல் வைகுந்த நாடளவும்*
எண்ணு திருப்பதி நூற்று எட்டினையும் நண்ணியே*
கற்பார் துதிப்பார் கருதுவார் கேட்டிருப்பார்*
பொற் பாதம் என் தலை மேல் பூ|

அந்தாதி
சென்று சென்று செல்வம் செருக்குவார் வாயில் தொறும்*
நின்று நின்று தூங்கும் மட நெஞ்சமே இன் தமிழைக்*
கூறைக்கும் சோற்றுக்கும் கூறாதே பேறு ஆகச்*
சேறைக்கு நாயகன் பேர் செப்பு|

  • செல்வம் செருக்குவார் வாயில்தொறும் - செல்வத்தினால் இறுமாப்புக் கொண்டவரது வீட்டு வாசல்கள் தோறும்
  • சென்று சென்று - போய்ப் போய்
  • நின்று நின்று - அங்கங்கே நெடு நேரம் நின்று
  • தூங்கும் - சோர்வை அடைகின்ற
  • மடம் - அறியாமையை உடைய
  • நெஞ்சமே - எனது மனமே!  நீ
  • இன் தமிழை - இனிய தமிழ்ப் பாடலை
  • கூறைக்கும் - வஸ்திரத்தின் பொருட்டும்
  • சோற்றுக்கும் - சோற்றின் பொருட்டும்
  • கூறாது - மநுஷ்யரைப் பாடாமல்
  • பேறு ஆக - முத்திப் பயன் கை கூடும்படி
  • சேறைக்கு நாயகன் பேர் செப்பு - திருச்சேறை என்னும் திவ்ய ஸ்தலத்திற்குத் தலைவனான எம்பெருமானது திருநாமத்தைப் பாடுவாயாக

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும் 

லீலை கண்ணன் கதைகள் - 65

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 
 ||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:||  

கிருஷ்ணருக்கு ருக்மிணியின் தூது|

நடந்ததைக் கேட்டு ருக்மிணி மனம் நொந்தாள். அல்லும் பகலும் அவள் கிருஷ்ணனைப் பற்றிய கனவு கண்டு கொண்டு இருந்தாள். நாரதர் விவரித்த கிருஷ்ணரின் அழகு, குழந்தையாக இருக்கும் போதே அவர் செய்த பல வீரச் செயல்கள், எல்லாரையும் அடிமை கொண்ட அவருடைய மோகனச் சிரிப்பு, தன்னை அடிமை கொண்ட அவருடைய பல சிறந்த பண்புகள் இவற்றை எல்லாம் அவள் நினைவு கூர்ந்தாள். இப்பொழுது என்ன செய்வது? இரவெல்லாம் தூங்காமல் இதைப் பற்றி சிந்தனையாகவே இருந்தாள். காலையில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். 


"எனக்கு ஒரே ஒரு வழி தான் இருக்கிறது. நான் அவரை நேசிக்கிறேன். அவரே என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அவருக்குச் செய்தி அனுப்ப வேண்டும். அவரிடம் சரணாகதி அடைந்தவர்களை அவர் என்றும் கை விடுவதில்லை என்று கேள்விப்பட்டு இருக்கிறேன். வெட்கப்பட்டுப் பலன் இல்லை. இந்த ஆபத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றும்படி அவருக்கு நான் செய்தி சொல்லி அனுப்புவேன். அப்படி அவர் என்னைக் காப்பாற்றா விட்டால் நான் என்னை மாய்த்துக் கொள்வேன். வேறு யாரையும் திருமணம் செய்த கொள்ள ஒருகாலும் இணங்க மாட்டேன்" என்று முடிவுக்கு வந்தாள்.

தனக்கு தெரிந்த நம்பகமான வயது முதிர்ந்த அந்தணருக்கு சொல்லி அனுப்பினாள். தன் துன்பங்களை அவரிடம் சொன்னாள். அந்த அந்தணர் ருக்மிணியைத் தன் மகளைப் போல நேசித்தார். அவர் உடனேயே துவாரகை செல்ல ஒப்புக் கொண்டார். துவாரகை அடைந்ததும் அவர் வாயில் காவலர்களிடம் தான் விதர்ப்ப தேசத்திலிருந்து ஒரு முக்கியமான காரியமாக வந்திருப்பதாக சொன்னார். உடனயே அவர்கள் அவனைக் கிருஷ்ணனின் மாளிகைக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். கிருஷ்ணர் ஒரு தங்கச் சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருந்தார்.

பகவனைப் பார்த்த ஆனந்தத்தில் அந்தணரின் வாயிலிருந்து ஒரு வார்த்தைக் கூட வரவில்லை. கிருஷ்ணரின் அழகைத் தம் கண்களால் பருகிக் கொண்டு, சிலை போல நின்றார். கிருஷ்ணர் பகவான் ஆனபோதிலும் ஒரு சாதாரண மனிதனைப் போல தான் நடந்துக் கொண்டார். அவர் எழுந்து நின்று அந்தணரைச் சிம்மாசனத்தில் உட்காரும்படி செய்தார். பிறகு அவரை எல்லோரும் பூஜிப்பது போல தாமும் பூஜித்தார்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும் 

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை வார்த்தைகள் - 71

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:|| 

எழுபத்தி ஒன்றாவது வார்த்தை

071. சூளுறவு கொண்டேனோ திருக்கோட்டியூராரைப் போலே|

‘சூள்’ என்றால், சபதம் அல்லது ஆணை என்று பொருள். 

திருவாய்மொழி விளக்கம் ராமானுஜர் ஐந்து ஆசிரியர்களிடத்தில் அரிய பொருள் விளக்கங்களைக் கேட்டறிந்தவர். எனினும், தன்னுடைய இயல்பான நுண்ணறிவால் அவற்றைச் சிந்தித்துச் செயல்பட்டவர். 


திருக்கோட்டியூர் நம்பி, ஆளவந்தாரின் முதன்மை சீடர்களுள் ஒருவர். ஆளவந்தார், திருக்கோட்டியூர் நம்பியிடம், தனக்கு பின்னர் மடத்தையும் சமயத்தையும் காக்க வரும் இராமானுஜருக்கு எட்டெழுத்து மந்திரத்தை உபதேசிக்க அறிவுறுத்தியிருந்தார். ஆயினும் தகுதியற்றவர்க்கு இதைக் கற்பிக்க கூடாது எனவும் கூறியிருந்தார் ஆளவந்தார். எனவே இவரிடம் இராமானுஜர் எட்டெழுத்து மந்திரத்தின் பொருளைக் கற்க வரும் பொழுது பதினெட்டு முறைகள் மறுத்து உடையவரின் தகுதியை சோதித்தப் பின்னரே கற்பித்தார்.

திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள், திருவெட்டெழுத்து மந்திரம் பரம ரகசியம் என்றும், எவருக்கும் வெளியிடக்கூடாது என்ற நிபந்தனையுடன் உபதேசத்தருளினார். ஆனால் உபதேசம் பெற்றவுடன் திருக்கோட்டியூர் கோவில் கோபுரத்தின் மேலேறி, ஆர்வமுள்ளோர் அனைவரும் கேட்டு உய்யும்படி எல்லோருக்கும் உபதேசம் செய்தார் இராமானுஜர். இதனால் மிகுந்த கோபமுற்ற திருக்கோட்டியூர் நம்பி இரகசிய மந்திரத்தை இப்படி யாவருக்கும் சொல்வது குருவின் சொல்லுக்கு துரோகமிழைப்பதாகும் என்றும் இதற்கு நரகம் புக நேரிடும் என்றும் கடிந்துக் கொண்டார்.


இராமானுஜர், “திருவெட்டெழுத்தின் பயனைப் பலர் எய்தும் பொருட்டுத் தான் ஒருவன் நரகம் செல்வது உகந்தது”, என்றார். இந்த பதிலைக் கேட்ட திருக்கோட்டியூர் நம்பி, அரங்கனின் கருணையையும் இவரின் கருணை மிஞ்சிடக்கண்டு இவரே எம்பெருமானார் என்று மகிழ்ச்சியுடன் ஆலிங்கனம் செய்துக் கொண்டார்.. அத்துடன் திருக்கோட்டியூரார், ராமானுஜரை, திருமலையாண்டான் என்ற ஆசானிடம் நாலாயிரம் திவ்ய ப்ரபந்தங்களுக்கும் விளக்கம் கேட்டு அறியப் பணித்தார். 

அவ்வாறே ராமானுஜர் திருமலையாண்டானிடம் பாடம் கேட்டார். சில பாசுரங்களுக்கு, திருமலை ஆண்டான் கூறிய விளக்கங்களுக்கு மேலும் தெளிவான பொருள்கள் கூறி அவரை வியக்கச் செய்தார். ஏனெனில், ராமானுஜர் கூறிய சிறப்பு விளக்கங்கள் யாவும் ஆளவந்தார் கூறிய விளக்கங்கள் ஆகும். ஆளவந்தாரிடம் நேரில் பாடம் கேட்காத ராமானுஜர் அவர் கூறிய அதே சிறப்பு விளக்கங்களை விவரித்தது ஆண்டானுக்கு வியப்பாக இருந்தது! 

திருக்கோட்டியூர் நம்பி மறைபொருளை தகுதி அறிந்து உரைக்க வேண்டும் என்று உறுதி கொண்டிருந்தார். ராமானுஜர் திருக்கோட்டியூராரிடம் மறை பொருளை எப்படியும் பெறுவது என்று சூளுரைத்து, பதினெட்டு முறை முயன்று பெற்றார். இருவரும் சூள் உரைத்து ஒருவரை ஒருவர் அறிந்து கொண்டனர். 

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை இதை ஸ்வாமி ராமானுஜரிடம் தெரிவித்து, "தான் அவ்வாறு உறுதியுடன் உபதேசித்தேனா அல்லது உபதேசம் தான் பெற்றேனா? இல்லையே! ஆகையால் திருக்கோளூரில் இருக்க எனக்கு என்ன யோகியதை இருக்கு? நான் ஏன் இந்த ஊரில் இருக்க வேண்டும்? அதனால் நான் புறப்டுகிறேன்” என்றாள்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்

ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் - 18

||ஸ்ரீ:||
||ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:|| 
||ஸ்ரீமத் வரவர முநயே நம:|| 

திரௌபதியின் மேன்மை

ஸ்கந்தம் 01

தலைகீழாக நின்றும், உடலைப் பலவாறு வருத்திக் கொண்டும் பல்லாயிரக் கணக்கான வருடங்கள் தவம் செய்து புலன்களால் சறுக்கி விழுந்து, மீண்டும் தவம் செய்தும் மஹரிஷி என்று பெயர் வாங்கியவர்கள் பலர். ஆனால், நாராயண நாராயண என்று பகவன் நாமத்தை மட்டுமே எப்போதும் சொல்லி மஹரிஷி பட்டம் வாங்கி விட்டேன்.

முக்தியை விரும்புபவர்கள், மற்ற தெய்வங்களிடத்து அஸூயையோ, வெறுப்போ இல்லாமல், அமைதியுடன் ஸ்ரீ வாசுதேவனது சரணங்களையே பூஜிக்கிறார்கள்.

ஒரு விஷயம் எவ்வளவு அழகாகச் சொல்லப்பட்ட போதிலும், அது பகவானின் கீர்த்தியைச் சொல்லாவிடில், அதை ஸாதுக்கள் ஏற்பதில்லை.


அதை எச்சில் குழியாக எண்ணுகிறார்கள். எச்சில் குழியிலும் எல்லாரும் மீதி வைத்த உணவுப் பண்டங்கள் விழும். ஆனால், அது அவற்றின் சுவை அறியாது. பகவன் நாமத்தைப் பாடாத நாவும் அப்படியே. அதில் எவ்வளவு அழகான சொற்கள் விழுந்தாலும், பகவன் நாமத்தைச் சொல்வதாலேயே ஜீவனுக்கு ஈஸ்வரனின் ரசிகத் தன்மையும், ப்ரபாவமும் புலப்படும்.

ஸம்சாரத்தில் அமிழ்ந்து துக்கங்களால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒருவனது மனம் பகவானின் நாமங்களையும் புகழையும் கேட்ட மாத்திரத்தில் அமைதி அடைகிறது. ஸாதுக்கள் எப்போதும் வாசுதேவனின் பெயர்களைச் சொல்பவர்கள் இருந்தால் கேட்பார்கள். கேட்பவர்கள் இருந்தால் சொல்வார்கள். ஒருவரும் இல்லையெனில், தாங்களே தனியாக கானம் செய்து கொண்டு இருப்பார்கள்.

அப்படிப்பட்ட ஸாதுக்களைக் கவரும் வண்ணம் பகவானின் கீர்த்தி நன்கு புலப்படும் வண்ணம் அவனது லீலைகளை ஒன்று பட்ட மனத்தோடு தியானித்து வர்ணிப்பீராக! வாஸுதேவனை பஜிக்கும் ஒருவன் நிச்சயமாக மீண்டும் பிறவியை அடைவதில்லை.

இவ்வாறு பலவிதமாகச் சொல்லி, ஸாதுக்களின் மஹிமையையும், பகவன் நாமத்தின் பெருமைகளையும் எடுத்துச்சொல்லிவிட்டு, நாரதர் கிளம்பினார்.

அதன் பின்னர் வியாஸர் இலந்தை மரங்களால் சூழப்பட்டதும், ஸரஸ்வதி நதிக் கரையில் அமைந்ததுமான தனது ஆசிரமத்தில் அமர்ந்து பகவானை தியானம் செய்தார். பின்னர் புராணங்களுள் ரத்தினமாக விளங்கும், ஸ்ரீமத் பாகவதம் என்ற புராணத்தைச் செய்தார். அதைத் தன் மகனான சுகருக்கு உபதேசம் செய்தார், என்று சொல்லி, ஸூத பௌராணிகர் மேலும் சொல்லலானார்.

மஹாபாரத யுத்தத்தில் பாண்டவர்கள் வென்றனர். யுத்தத்தில் கடுமையாக அடிபட்டுக் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாக வீழ்ந்து கிடந்தான் துரியோதனன். அவன் மகிழ்ச்சியடைவான் என்று நினைத்துக் கொண்டு துரோணரின் புதல்வனும், துரியோதனனின் நண்பனுமான அஸ்வத்தாமன் ஒரு வேலை செய்தான். பாண்டவர்களின் பாசறையில் யாருமில்லாத போது நுழைந்தான். உறங்கிக் கொண்டிருந்த சிறுவர்களான உப பாண்டவர்களை பாண்டவர்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, ஐந்து குழந்தைகளையும் கொன்று விட்டான்.

ஆனால், துரியோதனன் நண்பனின் இந்தச் செய்கையால் மகிழ்ச்சி அடையவில்லை. மாறாக வருந்தினான். அவன் உடலில் இருந்த குருதி முழுவதும் வெளியேறி விட்ட நிலையில் அவனுக்கு நல்லெண்ணம் வந்தது.

குழந்தைகள் இறந்து விட்ட செய்தி கேட்டு பாண்டவர்கள் துடித்துப் போனார்கள். வெற்றியைக் கொண்டாட வேண்டிய நேரத்தில் குலக் கொழுந்துகள் பட்டுப் போய் வாரிசற்ற நிலைமை வந்து விட்டது.

திரௌபதியின் அழுகையால் மூவுலகங்களும் ஸ்தம்பித்துப் போனதென்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

அப்போது அர்ஜுனன், "இக்காரியத்தைச் செய்தவன் தலையை இன்று மாலைக்குள் வெட்டுவேன்" என்று சூளுரைத்தான். வெட்டியவனைக் கண்டு பிடிப்பது அவ்வளவு கஷ்டமாக இருக்கவில்லை. அசுவத்தாமாவைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்து திரௌபதியின் முன் நிறுத்தினான்.

அக்னியிலிருந்து தோன்றியவள். அரசகுமாரி. முற்பிறவியில் கடும் தவம் செய்து தர்மம், வீரம், சாதுர்யம், அத்தனை சாஸ்திரங்களிலும் நிபுணத்வம், ஞானம் இவை அனைத்தும் கொண்ட வரனை வேண்டியவள்.

ஐந்தும் ஒருவரிடத்து ஒருங்கே அமைவது கடினம் என்று ஒரே ஸ்வரூபமாகவும், ஐந்து உடல்களையும் கொண்ட மஹா புருஷர்களுக்கு வரிக்கப்பட்டவள். ஒவ்வொரு வருடமும் அக்னி ப்ரவேசம் செய்பவள். மஹா பதிவ்ரதை. திருமணமான அன்றிலிருந்து காடுகளில் அலைந்து, சுடு சொற்களாலும், பழிச் சொற்களாலும் காயப்பட்டு பலவிதமான துன்பங்களை அனுபவித்தவள். இப்போது குழந்தைகளையும் இழந்து நிற்கிறாள். உறங்கிக் கொண்டிருந்த தன் குழந்தைகளைக் கொன்றது மகாபாவியான அசுவத்தாமன் என்றறிந்ததும் என்ன சொன்னாள் தெரியுமா?

"ஸ்வாமி, இவர் குழந்தைகளைக் கொன்றவராயினும் குரு புத்ரன். குருவை இழந்து விட்டோம். தந்தையானவர் மகனின் உருவிலேயே வசிக்கிறார் என்று சாஸ்திரம் சொல்கிறது. ஏற்கனவே கணவரை இழந்து இவரது தாயும் மஹா உத்தமியுமான கிருபி துன்பக் கடலில் தத்தளிக்கிறார். குழந்தைகளை இழந்து நான் படும் துயரத்தை அந்தத் தாயும் அனுபவிக்க வேண்டாம். இவரை மன்னித்து விட்டு விடுங்கள்" என்றாளே பார்க்க வேண்டும்.

த்ரௌபதியின் ஹ்ருதயத்தின் மேன்மையைக் கண்டு பகவானான கண்ணனே ஆச்சர்யத்தில் மூழ்கிப் போனார்.

||ஹரி ஓம்||
||ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்||
||ஸ்ரீ அஸ்மத்  ஆசார்யன் திருவடிகளே சரணம்||

தொடரும்